Kurt

Bitap, aç ve yaralı bir kurt gibi dolaşıyorum Yıkık şehrin tam ortasında. Aşkı tattım, sevgiyi kokladım, gülü hissettim Umutların tükendiği yıkık bir binada. Umudun en karanlık köşelerinde buldum kendimi Bir duvarın dibinde sinmiş bir fare gibi korkak ve yapayalnız. Kırık bir ayna görüyorum yerde Gösteriyorum kalan gücümü ona Alaylı bir gülüş fırlatıyor yansımam Anlıyorum, biliyorum, hissediyorum, öğreniyorum. Gücün yok artık diyor bana. Kaldır kafanı bak geriye doğru Fırlat geçmişine o acımasız oku Bilemezsin belki de ne açı ne toku. Kurt olmak kolay değil Dökmelisin elindeki varı yoğu...