Eyvahlar

Bu lekesiz gömlek, bu sağır kalabalık, Fermanvari bu ani yolculuk, Ve beklenmeyen günde beklenmeyen hayranlık, Sanki beni sarmış bir deli, sanki bir akşamlık İçimde sığmayan feryat tohumu, Dışımda gıcırtı kisveli meşe odunu, Ya sen niye ağlarsın Aksaray, Sen niye ağlarsın cürüm yorgunu. Bu ağır adım benim değil, Benim adım olmasın budur muradım, Onca bağırdım eli keseliye de, Ne o duydu, ne bir kulak feryadım. Gidin keşkeler, keşkeler, Zaten üşütür beni bu meşeler, Gidin eyvahlar, eyvahlar, Zaten çok değişken bu ayaklar. Anne bana bir nefes ya da bir medet, Benim sahte kaçışıma yardım et, Tepemde soru üstadı bekler, Bekler hafakanım sanki kapkara bir siluet. Ne kadar uzun bir yolculuk, Ne kadar dar, tahta duvarlar, Beni de taşırsa artık günahlar, Kimse kalmaz artık kendini paklar, Saat kaç, günlerden ne? Kızamıyorum hayret beni götürene, Bari bir veda, bir son buse, Nereye böyle acilane?