Benimle

Mor ışık nasılsa yalnızlık öyle, Buzdan heykellerin sıcağı gibi… Dehlizsiz uykuya uzansam şöyle, Karanlık gecenin saçağı gibi… Kederli elimle selam verince, Gözlerim kapayıp gittim derince, Talihim kırılgan kaderim ince, Yetim annelerin kucağı gibi… Kendimi kavrayıp tuttum âdeta, Kamburum çıkarıp yattım âdeta, Seheri uykuya sattım âdeta, Sızlandım nankörler ocağı gibi. Hehey yalnızlıklar anlatmam daha, Nice yıllar tevbe ettim Allah’a, Yürüdüğüm yollar ıssız bir vâha, Dolaştım Lejyoner sancağı gibi. Dışım hep gülümser sen gel bana sor, Uzaktan bakınca ne kadar mağrur, Izdırap benimle, benle duruyor, Sırtımda kıyamet bıçağı gibi…