Gülerim

Dört idi mevsimler, ikiye düştü, Göremedim güzü, kışa gülerim. Meyhane çoğaldı, viskiler taştı, İçmeden sarhoşum boşa gülerim. Nerde büyük küçük, herkes bir oldu, Kayboldu fazilet sanki sır oldu, Nikâhla yaşamak şimdi ar oldu, Ağzında sırıtmış dişe gülerim. Korkunç girdap gidiş, baktım hayata, Bedavadan yiyor vurmuş rahata, Çok afedersiniz kızdım gavata, Şapkası fötürlü başa gülerim. Topluma giriyor en önde yürür, Ne haysiyet kalmış vallah ne gurur, Meyhanede göbek şişmiş oturur, Vatanı kurtarır şişe gülerim. Söz verir maskara birazdan cayar, Yaş kemale ermiş kelini boyar, Geçilmez kokudan salyalar yayar, Naralar atıyor leşe gülerim. Acıdan bu gülüş neşeden sanma, İffetli horlandı yoktur utanma, Dehşetli mahşerde cezası amma, Sanki ona değil taşa gülerim. Ömer susar mısın? Konuş boşuna, Kızdırdın "Efesi" gitmez hoşuna, Bir gün gelir elbet bir şey başına, Timsah gibi akan yaşa gülerim.