İftira

Hissiyat kör olur kine bürünür, İffetsiz dimağdan akar iftira. Gösteriş taht kurar ballı görünür, Şeytanca gülerek çakar iftira. Kardeşi kardeşe can düşman keser, Zulmeti getirir hürmeti kısar, Çileli dillerde utanır susar, Söyleyen dili de yakar iftira Ne ağırmış bühtan mağmalara denk, Ne kardeşlik kaldı ne yiğitçe cenk, Kırk tilki dolaşır hile rengârenk, Şöhreti başına yıkar iftira Vur pençen nefsine bağlan edebe, Azrail yakalar gider debdebe, Gel sarıl tövbeye, sarıl sebebe, Gayya çukurundan sokar iftira İftira tayfası eyleme ya Rab, Ağulu akreptir gönüller harap, Dinsizden Türk olmaz müşrikten Arap, Mazlumu kodese tıkar iftira Ekinci hicranı kattı aşıma, Şöhrete yaslandı düştü peşime, Utandım söylemem ben kardeşime, Vurursam şamarı çıkar iftira