Eflatun

Sen, karanlıktan koparılmış zambak bilseydim başlamazdım ikimize. Salih Bolat sağımda bir şamar solumda bir şamar vicdanım rüzgâr önümde akşamüzeri rengi aceleyle akan narin bir bulut yani eflatun ardımda kimliği belirsiz bir gelecek yani umursamazlık... unut bunu küçük kızlara bu fırtına erişip yetiştiklerinde kırık sesli bir süt liman ve iskelelere gülümsemeler gölün yüzeyinde kalan parmaklar yine eflatun ay renginde tarifleri imkansız ve sen sorarsın anımsayışıma "neden şimdi değil" diye ya ardına saklanmışlığı elinin ya dağın ardındaki yüzün neden sonra ah... neden sonra hıçkırıklar hıçkırıklar düşene kadar süren yıldırım mavi bir toprak kokusu daha sonrasıysa ne olsun işte iyilik sağlık şimdi bize bitmemiş diyecekler ne çıkar yaşamak değil midir hep güneşin yarım bıraktığı gözlerdeki buz soğuklar soğuklar hangi ağustos bu "ne çıkar" diyeceksin doğru bu da... doğru benim de sağımda bir şamar solumda bir şamar vicdanım rüzgâr her yanım darp rengi yani eflatun