Hazır Kahvaltı

"buyurunuz... evet diyordum ki" bizim buralarda akşam olup karanlık basınca bir kız doğar kalbini yüzünde taşıyan ne ay kadar parıl ne yıldız kadar uzak uzayınca geceye zaman usulca sokulur düşlerinize sabah oldu sanırsınız birden "çay mı kahvemi alırsınız" neden sonra anlarsınız ışığın kaderini onun yazdığını en sade sesiyle anlatır sizliğinizi çıldırır dokularınızda binlerce kasırga her gece her gece bu böyle ve gecede kalbini yüzünde taşıyan kız "siz kahve mi severdiniz yoksa şu kreplerden de alınız" kıvrak renklerine bular aklınızı şeffaf duvarlı odalarda barınan tene dokunup doğrulan bir ikilemle kalkıp gidersiniz peşine mızrak ucunda ne zehir imge cennetinde ne zemberek bir düşünsenize "yüzünüz soldu birden... ha...anladım... aldırmayın geçer" bizim buralarda çaya ilk yudumda kalbini yüzünde taşıyan bu kız düşer