Kadın
Ö Ömür Kurt
0
Altın Yaprak
Saçları suya değdiğinde,
Dereler, nehirler coşardı.
Soylu bir kadındı.
Gözleri ıslak, sureti soluk;
Ama güçlü ve bir o kadar da başı dik.
Toprağa bastığında,
Ayakları ak.
Gözleri sır,
Bakışları alev alev…
Bahar kokulu teni,
Yüreğine nüksetmişti;
Ama saçında hep kış rüzgârları eserdi.
Anlat hadi!
Baharları kim çaldı senden?
Kimdi kışlara terk eden seni?
Haykırsan da hiç duyulmadı sesin.
Kimdi o yangının hüzünlü külleri?
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş