Kararsiz

Karar verdin mi ! Gitmeye Istanbul’a Daha gitmeden kasabana Bakıyorsun Ellerin de depremli haritaya Bakırköy nere ... Nereymiş Samatya Birkaç kaybolmayla Öğreneceksin nasılsa Yeter ki başlamasın Polisler aramaya Sen kararlı ! Sen nişan takımlı Haydi ! veda vakti Şapkan elinde sıkıldı Tüm ailen gözünün önünde ... Biri daha var Karanfili mendile işlemiş Sevgisi ciğerine Silemedin yazını Saramadın aşkını ! içine sine sine... Yemenisi sırılsıklam Yetmiyor omuzu Emine’nin Silmeye çalışıyor kaderini Göğsünde Şükriye’nin Tutmuyor beli Kapanıyor dizlerine Kaldırıyor başını Açıyor buğulu gözlerini Bakışları güneş karalı ensende Soruyor kendine; - Kavuşmak için bunca ayrılık neden be ! Çift öküz çıkmamış ahırda Köpekler saklanmış İstemezler gitmeni - Karışma ! derler Bölüşme başka dertleri ! Bilirsin güçlüdür hisleri Sen kararlı ! Bacın öptü ya elini Gözü sürmelin ayası kınalı Anan kokladı ya Terini ... Bir içli soludu ... Karnında tarifsiz acı Sanırsın yeniden doğurdu Yaktı tenini Kıskandı güneş Bıraktığı Yavrııım! sesli nefesi Babansa yüreği yaralı - Bari ! diyor Dönse ! Paralı Sen kararlı ! Aradın ya üstünde İstanbul’u Boş ceplerinden birindedir adresi Inşallah aynen bulursun Yerine nöbetler tuttugun Tertibin Dursunu ! Gideceksin ya Gözler ... Pamuk Nine’n ... Yaşli ! Göçü bir türlü anlamadi Yedi düvelin alamadigini ... Nasil terk ederdi insan Kendi topragini ! Babasi gitmişti böyle Iki kez askere Emmileri ... dayisi Bir de ... ! Çoktan ... geçti sizisi Kendinden büyüktü Çocukluk aşki ... Anlatamadilar şu göçü Ne yani ! Torunu da mi olacakti Şehit ya da Gazi Ne bilsin ! Hatirlatan terk edişleri Hep Seferberlikti ... Bunlar geçerken aklindan ... Öpülmüştü Ince derili Kalin damarli Mübarek elleri ... Alinmişti "Hayir Duasi" çoktan ... Sen kararli ! Helalleştin ya dünyanla Dönüp attin ya bir adim Geçirdin bir kararsizlik Bir ürperdin Agirlaşti ya bavul Hoş geldin ! Burasi Uzak belledigin Istanbul.