Zor Geldi

"Gitme!" diyecektim, dilim varmadı Gitmek, uzaklara salmak zor geldi. Hiçbir iş yapmaya elim varmadı Sensiz, nefes bile almak zor geldi. Alışmışım, senin ayak sesine Yüzüne, gölgene ve nefesine... Sensiz mutluluk mu? Hayır, tersine... İnan ki uykuya dalmak zor geldi. Gözlerim aradı her yerde, yoksun! Oysa içimdesin, ne kadar çoksun! Sevgi ise sevgi! .. Aşka da toksun! Bir gün bile sensiz olmak zor geldi. Karanlık çökünce arttı hüznümüz Garip garip sustuk, nerde dünümüz? İşte böyle buruk geçti günümüz Sensiz, yetim gibi kalmak zor geldi. Kulağım kapıda, ayrılık biter Üstümüze çöken bulutlar gider. Nerelerde kaldın; gel artık, yeter! Galiba, kapıyı çalmak zor geldi.