gözyaşları henüz ödenmemiş maskeli bir oyunda sonları koşan soluğuma yerleşmiş bu bahar…
gözkapakları yarıya inmişti günün denizin sayfalarından kuşların sesi duyuluyordu mor bir renk çarpıyordu kıyılara…
gün akıntıya kapılmış saldı hayatın denize düşen parçası günlerin arasını dolduran boşluklardı…
düşlerinin çekimine yürür herkes bir masalda yazlar tenin yarılan yerleri…
yaşamın kayalıklarına takılan olta yaprakları zamana gecikmiş bir takvim asılı durur duvarda oysa gecikmiş olan ne varsa…