Papazın Bahçeleri

Burası papazın bahçeleri Acıdır öyküsü bu yıkıntıların Bir yiğit bir güzele meyletmiş Güzel, güzel ama neler neler etmiş Bir nehir akarmış bahçelerin arasından Suları aşka çağlarmış Sevenler hep burada buluşur, Burada gülüşür, burada ağlarmış İklimi hep baharmış Hep yemyeşilmiş sevdalar Gökyüzü hep masmavi Salkım salkım üzümler aşkı sunarmış Murada ermek isteyenler beş para atarmış nehre Sonunda gülermiş; her seven, her çehre Ama bir gün yiğidin sevdiği gidince Şaraba vurur olmuş gündüz gece Sararmış birbir yeşiller Kararmış gökyüzü, kar boran olmuş Sevenler artık uğramaz, Kervanlar yol değiştirir geçmez olmuş Çatık kaşlar, durulmaz gözyaşlar Yiğit sonra virane olmuş Kurumuş nehir, kurumuş bağlar Pazazı andıran saçlar yiğit virane olmuş Güzel çekip gitmiş ellere Adı papaz olmuş yiğidin; düşer dillere, Sindiremez bu ihaneti bir kibrit çakar Bağı, bahçeyi, kendini de yakar. İşte böyle hazindir öyküsü, Burası: Papazın bahçeleri. Öyle bakmayın! Ne bağ var ne bahçe, İşte budur sevenlerin öyküsü