Yeter

Ne çıkar lambalar sönse de bir bir Gözündeki ışık sönmesin yeter Kalbin umudunu kesse de benden Beni sana uzak sanmasın yeter Her gün bu sevdayı sınıyorsun sen Boşa üzülüyor yanıyorsun sen Vuslatı binde bir anıyorsun sen Gönlünün perdesi inmesin yeter. Sanki bir sen misin hasretle yanan Karabasan görüp sonra uyanan Ömrün son deminde sevdaya kanan Gülsün narin gönlün yanmasın yeter Ben mi seçtim söyle zalim gurbeti Kitaplara ben mi koydum hasreti Kim inkar eder ki yüce kudreti Yazlar tekrar kışa dönmesin yeter