Yemin

Huzurla , rahatlıkla gözlerimi kapamayı, deliksiz uyumayı özledim. Her zaman benimle gezen hayalin , tüketti artık beni.. Bedenim aynı olsa da, Ruhum artık çok farklı ! Nice zamandır kendi dünyamı , beni bile ayakta tutmam çok zor geliyor.. Sen gittin ama bende kalanlar.. Resimlerin artık görünmez halde, her gece akıttığım gözyaşlarımdan !! Hatırlar mısın yeminlerimizi ? Unutmuş olsan bile ne çıkar, Ben hiç unutmadım! Hani mutluluklar , hani sonsuzluklar , hani ?!! Şimdi tekrar yemin ediyorum , merak mı ettin.. Öğren o zaman , GİDECEĞİM ! Belki bir köprüye, Belki bir kuleye. Belki bir otoyol kenarı, Belki tren rayları?