Çim Devrimi

ses düşer, anlam kırılır, haz adidas çantalara tıkıştırılır beni sevmen karşılığında bile fikrimi değiştirmem bir selam göndererek dostlara kendime devam ederim bütün ortalamaları birden değiştirir bu bina temelden çürükse, kanser sıranız geldiyse çok kalamam birkaç soru cevaplayıp giderim bir doğru bütün yanlışları götürür bu dükkanda anlam herkesin ortak suçudur, kabul ama sen yandaki dünyanın müşterisisin güzelim beni tanımayanlarla konuşmam senin bir şeyi sevmen çimlerle çok ilgili ne çok çim ekiyorlar, senin bir şeyi sevmenle mi ilgili çim devrimi gibi bir sonuç bir şeyi sevişinde üçüncü dünyacı okul sonuncusu o eşsiz sonunculuk bir belkiden güzel bir adam tamamlayan aşevlerinin kapılarına asan poetikasını şiirden hayat kadar anlayan (“hiç ölüm emri vermemişler şiirden anlamaz”) garson değiştir şu her şeyi sen kal! kalbi tabaklara taşıyan bir kaşık al esmerlik bitirilmiş kitaplar arasında düzeltilmeyi reddeden şiir sertliğinde kullanılmayan kederler çekmecesinde sehpanın üstünde eskimiş huzursuzluk portmantoda, Şemsiyenin yanında seni bekleyen sevinç beni bekleyen ödül: “akşama görüşürüz”