Onüç nisan bugün, dağlar ve taşlar. Bizimle yürüdü, bizimle gardaş. Yerde karıncalar, gökteki kuşlar. Bizimle yürüdü, bizimle gardaş.…
Ozan Arif Giresun'un Alucra ilçesine bağlı şimdiki ismi ile Yükselen eski adı ile Hapu köyünde 10 Haziran 1949'da doğdu. Babası yörenin sevilen simalarından rahmetli Muharrem Çavuşun (Muharrem Şirin) oğlu Mehmet Bey, annesi Fatma hanım da, yine komşu köy Demirözü'nden aynı şekilde sevilen rahmetli Gençağa Eşkünoğlu'nun kızıdır. Babasının memuriyeti dolayısıyla, ilk ve ortaokulu Samsun`da bitirdikten sonra, hayli kalabalık olan ailesine kısa zamanda maddi yardım yapabilmek düşüncesiyle öğretmen okuluna başladı. 1969-1970 döneminde Perşembe İlköğretim Okulundan mezun oldu. Okul süresi boyunca kışları okuyup yazları rençperlik yapan bir öğrenci idi. İlk göreve başladığı okul, ailesinin bulunduğu Samsun'da Karaoyumca köyündeki ilkokuldur. Bir yıllık stajyerlik süresinden sonra, yine Samsun'da Devgeriş köyüne tayin oldu. 1972 yılında yine aynı köyde stajyerlik yapmakta olan ve ona ömrü boyunca en büyük desteği veren Süheylâ hanımla evlendi. Devgeriş köyünde beş yılı öğretmenlik, dört yılı ise okul müdürlüğü olmak üzere dokuz yıl hizmet vermiştir. Özellikle milliyetçi kesimin son derece beğendiği, o kesimin tutkuyla dinlediği gür sesli ozandır. Söylediği türküler akıcıdır. Türkülerinde Türk Milliyetçiliği vurgusunu açıkça belirten ülkücü ozandır. Ülkücü camiada Mustafa Yıldızdoğan, Ahmet Şafak, Ali Kınık ve Atilla Yılmaz ile birlikte en bilinen simalardandır. Ozan Arif 13 Şubat 2019 tarihinde tedavi gördüğü Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde hayatını kaybetti.
Ozan Arif şiirleri
Dört nisan doksanyedi, alelade gün değil, Kara günsün, kara gün bu bir gerçek, kin değil, O kadar karasın ki tarifin mümkün değil Başbuğ' un başımızdan çekildiği günsün sen,…
Çilelerim köprü oldu Tuna'ya, Dilimden anlamaz kulun Almanya. Döneceğim günü hep saya saya, Ömrümü tüketti yılın Almanya.…
Kahrediyor gardaş kızıl göz meni, Bu kızıl zincirden gel de çöz meni, Bir kızıl kurşuna verdik Özmen'i Şehit oldum Allah döktüm kanımı…
Yalan dünya işte senden, Aha geldim, gidiyorum. Kalanlara selam benden, Aha geldim, gidiyorum.…
Bu dünyada zevk sefa Bir devran sürmek varmış. Ulan kafa ah kafa, Bugünü görmek varmış.…
Yine akşam oldu gurbetelde aah.. Ah, Bilseniz nereler aklıma düştü. Ellerin yurdunda çürüdüm eyvah, Ta Bizim oralar aklıma düştü.…
Almanya'ya ayak bastım basalı, Ev arıyorum, bulamdım gardaşım. Burda herkes aynı dertten tasalı, Ev arıyorum, bulamdım gardaşım.…
Bu Almanya bize varya efendi, Her bir şeyi sinsi sinsi öğretti. Türklüğümüz pasaportta küflendi, Yetmişikibuçuk cinsi öğretti.…
Koyunun olmadığı yerde, neden keçiye 'Abdurrahman Çelebi' deniliyor bilmezdim. Hep sorardım kendime, sebebi nedir diye, Son liderler ortaya çıkınca ancak sezdim.
Dile gel be Anadolu'm dile gel, Dile gel bugünü dünü de anlat. Kimse beni dinlemiyor hele gel, Hele gel istersen bunu da anlat.…
Siz sormayın bana aşkı Ben bu yurdun aşığıyım Kalleş dosttan gözüm yıldı Düşman merdin aşığıyım…
Ülkü yarim, falan filan. Beni senden ayıramaz. Koğu gıybet yalan dolan, Beni senden ayıramaz.…
Müslümanlar neden böyle perisan? Sebebini sorup ariyor muyuz? Bence bu isin sebebi müslüman. Acaba farkina variyor muyuz?…
Ben köylü vatandaşım, Kim benim dostum babo? Bu ne hırs bun ne hışım? Sesimi gıstım babo.…
15 / 25 gösteriliyor