Amansız bir hastalığın pençesinde katılaşan ve işlevini yitiren kelime harcı, ancak konuşmak kültürüne hakim olan halkın diliyle iğleştirilebilir...
Kara akşam dibinde Bir rüzgar salınır pullu Uzatmışım ellerimi merhabaya…
Sanma ki bir güler yüz dostun olmuş Dost ararsan sende bilmiş kendini
Ezım külilka darê Ezım şeva evarê Ezım çensale lı benda tê Ez jı te pır hesdıkım EVİNAMIN…
Hamurumuz yoğrulur Elsiz Düş kurulur gölgemizde Canımıza…
Bê/mın yasaktı Kabına sığmayan şiir Tualde yedi renk…
Egemen bir dünya maktalesinde İlk aruz makamında fecrin Kutsamış yedi kat arzı…
En son sözü şiir söyleyecekti Şayet öldürülmeseydi şair...
Sırça Oylum dişine Mavi su Yeşil vadi…