Yazdığım Hep O Kadındı 4

Kim bu tanrıça dediler bir sütun bir mermere oyulmuş Kar delen rüzgârda asi Var mı ki böyle bir kadın gerçekten Bir Arap kızı bir kar beyazı kar kızı bir sütun bacaklı Var dedim Hayalimde Kestane saçları dalga dalga rüzgârlarda uçuşan Kaşları gerilmiş bir yay Kirpikleri vuran ok Gözleri ela bela başıma Var dedim hayalimde böyle bir kadın Burnu hep havalarda hokka Gamzeleri güllü gonca Kuyularına yuvarlandığım Dudakları dünyaya gülen bir ağızda ki otuz iki Bir ay da Bir de su da kiraz Bir şair kapısı gül göğsü Hep o var Hep var o kadın yanımda hep aklımda Bir endam ki hiç sorma bir sütun bir mermere oyulmuş bir sütün bacaklı tanrıça Ya o yüreğindeki asalet ya o incelik doğrayan beni Her seferinde bulduğumu sandığım kandığım Yanıldığım taptığım Tapındığım Bir hayal ki beni hayata bağlayan hayatımdaki tek anlam Sandal barınağımdaki mabet Her gün tavaf ettiğim Yüzüne Yüz sürdüğüm Bir uğur taşı ki bir muska boynumda taşıdığım bir fettan bağı saçlarından Bir türlü bürünemeyen ete kemiğe ve de bana İşte Ben hep o kadını yazdım evet var böyle bir kadın Ve işte ben hep onu sevdim O bir tanrıçaydı gerçekten Bir tanrıça O hayalimdeki tek kadındı Tek kadın Adı dünyanın en güzel kadını İşte ben hep onu yazdım yazdığım hep o kadındı O kadın ki Hayalimdeki tek tanrıça O fettan şey Yazdığım sevdiğim o kadın Yandığım hep O kadındı.