Bir Tren Daha Kalkıyor

Bekçiler dahil tüm şehir uykuda Dışarıda sokak köpeklerinin sesleri Başım ellerimin arasında, Uykuya hasret gözlerimde yaşlar Birden gecenin sessizliği yine yırtılıyor Söz vermiştim ama affet sevdiğim Görme beni, ağlıyorum Bir kara tren giriyor yine gara Sonsuzluk yolcularını almaya Ellerim yine uzanır telefona Yola çıkmanın korkusu ve bitmeyen sorgulamalar Bilet iptal mi edilmeli yoksa... Saniyeler, dakikalar, saatler geçerken Yine yeni bir gün doğuyor Ve içimde inanılmaz bir yaşama arzusu Sevgilim bekleyesin beni Her kaldırımında hatıralarını yaşadığım Artık sensiz bu şehrin garından Senin servilerle donanmış yeni şehrine Bir tren daha kalkıyor Bir tren daha kalkıyor bu gece