Teksin Gönül Bahçemde

Hayatına sevdiğim güzel, tatlı meleğim, Sen öyle bir gülsün ki, teksin gönül bahçemde. Hep senin için çarptı şu yaralı yüreğim, Arama bulamazsın, mezarlar yok kalbimde. Benim ilk son aşkımsın, seni hiç unutmadım, Ben karşılıksız sevdim, beni sev de demedim. Ne aradın ne sordun, bunu anlayamadım, Nelerden vaz geçerdim, sen bir 'evet' deseydin. Duvarımda solmuş eski fotoğrafların, Ruhumdaki hasretin yangınını söndürmez. Dudağıma götürüp öptüğüm mektupların, Yüreğimdeki sızım süründürür, öldürmez. Gülüşünle dağladın, talan oldu bağlarım, Özlemini çektiğim gönül yakan perisin. Her gün seni düşünür kahrolurum ağlarım, Bırak da benliğimi, varsın sende erisin. Sığ mantık oyunları aklımızı çelmeden, Ateş böceği gibi kâh yanıp, kâh sönme gel. Dış dünyanın yıkıcı ışıkları gelmeden, Bir yalnızlık sarhoşu, sayıklarken dönme gel. Zehirli rüzgâr gibi bakan gözlerden uzak, Yalnız ikimiz için yeni bir dünya kursak. Ne gerek var çok söze gurur, kurmadan tuzak, Gönlümün sarayında ihtişamla yaşasak...