Kim o, deme boşuna... Benim, ben. Öyle bir ben ki gelen kapına; Başdan başa sen.
11 Haziran 1923'te Ankara'da doğdu. Asıl adı Halit Özdemir Arun'dur. İlk ve ortaöğreniminin bir bölümünü Galatasaray Lisesi'nde yaptı. 1942 yılında Kabataş Erkek Lisesi'nden mezun oldu. İstanbul Üniversitesi'nde, önce Hukuk Fakültesi'ne, sonra İktisat Fakültesi ve Gazetecilik Enstitüsü'ne devam ettiyse de 1947'de yüksek öğrenimini yarıda bıraktı. Bir süre sigorta prodüktörlüğü yaptı. 'Zaman' ve 'Tanin' gazetelerinde çevirmen olarak çalıştı. İlk yazısı 1939'da 'Servetifünun-Uyanış' dergisinde çıktı.1951'de Sanat Basımevi'ni kurarak matbaacılık yaşamına girdi. Kendi şiir kitaplarını bastı. 1955'te Yuvarlak Masa Yayınları'nı kurdu. İkilikler ve dörtlüklerden oluşan ilk şiirlerinde yoğun bir söyleyiş özelliği göze çarpar. İnsan toplum ilişkilerine yönelik temaları konu edinerek düşündürücü bir şiir evreni kurmuştur. Duygu ve düşünce yoğunluğuyla birlikte, alay ve taşlama şiirine egemen olan ögelerdir. İnsan ilişkilerinin toplumsal ve bireysel yanlarını sen ben ikileminde vermiştir. Çok kullandığı sevgi, ayrılık, ölüm temaları, son dönem şiirlerinde giderek yerini kaçış ve umutsuzluğun tedirginliğine bırakmıştır. Şiirin bir görüşü yansıtması, bir iletisinin olması düşüncesinden yola çıkmıştır. Yuvarlağın Köşeleri kitabında şiirin ve yazarın işlevi konusundaki görüşlerini dile getirmiştir. Batı şiiri ve geleneksel Türk şiirinden yararlanarak verdiği bileşim sanatını zenginleştirip geliştirmiştir. 28 Ocak 1981'de İstanbul'da öldü.
Şiir
- Dünya Kaçtı Gözüme (1955)
- Sen Sen Sen (1956)
- Bir Kapı Önünde (1957)
- Yumuşaklıklar Değil (1962)
- Nasılsın (1970)
- Çiçekleri Yemeyin (1975)
- Ben Değildim (1978)
- Bugün ve Bugün (Yayımlanmamış şiirler) (1984)
- Benden Sonra Mutluluk (Yayımlanmamış şiirler)
- Çiçek Senfonisi (Toplu şiirler) (2008)
- Sen Bana Bakma, Ben Senin Baktığın Yönde Olurum (Kendi sesinden şiirler) (2012)
- Yalnızlığa Övgü (Yalnızlık Paylaşılmaz)
Etika
- Yuvarlağın Köşeleri - 1961
- Yuvarlağın Köşeleri-2 (Ölümünden sonra) (1988)
Öykü
- Dün Yağmur Yağacak (Ölümünden sonra) (1987)
Otokopi-Deneme
- Özdemir Asaf'ça (Ölümünden sonra) (1988)
Özdemir Asaf şiirleri
İnsansız adalet olmaz Adaletsiz insan olur mu? Olur, olmaz olur mu! Ama, olmaz olsun
Gece denize yanaştım O, sulardan geliyordu Duydum, ne iyi dedim...…
Bir ömür boyu Çekersin aşk-ı sevda'dan Yanarsın bir yaşam boyu Yazarsın destan destan…
Ben birşey anlatacaktim kime anlatacaktim Ben bir yere gidecektim nereye gidecektim Biri vardi yanimdaydi, kimdi o Bana birşeyler söylemişti ne demişti
Aglama, Aglamak Biraz öteye kaçmaktir.…
Ben herşeyi bilecegimi bilirdim de Seni unutmasini bilecegimi Bilmezdim…
Sende esen bende uguldayana eşgin Sende uyuyan bende uyanana uygun Sende ölen bir şey var Bende ölene döngün, bende dogana dolgun…
Ağlamak Bazı acılarda yetmez Bazı ölümlere…
Ağlamak Bazı acılarda yetmez Bazı ölümlere…
Seni bulmaktan önce aramak isterim. Seni sevmekten önce anlamak isterim. Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de, Sana hep hep yeniden başlamak isterim.
I Benim düşlerimin içinde O uyuyordu,duyuyordum.…
Benim söylemek için çırpındığım gecelerde, Siz yoktunuz......
Şarkı söylüyormuşum Sokaklarda, Görmüşler.…
Gülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye; Birden iki kişiyi döndürür bir kişiye.. Anılarından kale yapıp sığınsa bile, Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye.
15 / 274 gösteriliyor