Ve Bu Sen Olmalısın...

Bir çınar ağacından koptum ben Sonbahara yenik düştü aciz yüreğim Sabahın seher vaktiydi Ayaz vurdu yüzüme kurudum İlkbaharı gördüm koca bir yazı devirdim Lakin bu son gün Kaybettiğim kavgamın resmidir Usulca toprağa süzülüşüm Hüznün felsefesini öğretiyorum insanlara Ki gülüşleri gençliğimden yadigardır bilirim Bahar dalında yeşerdiğim anlardan İki perdelik bir komedya bu izlediğim Ağır ağır kapandı perde Ve ışık vurdu gözüme Merhaba hayat Merhaba melodram... Toprağa ilk ayak basışım bu Ben, Gökyüzüne aşıktım oysa Bir de üzerimde gezinen yaprak kurduna Böylece kaybolup gitmemeliyim insanların ayakları altında Bir rüzgar esmeli dağların eteklerinden Ve, Gördüğüm en güzel evin balkonuna savurmalı beni Sonsuz bir inziva! Bir çıkış yolu olmalı Bir yerlerden sıcak birmeltem esmeli Ve bu sen olmalısın Yanağımı okşayan Ne de olsa İlkbahara gebedir her daim hayat Gün gelir seyrederim En tepedeki dal ucundan yeniden doğuşumu Merhaba derim yeni doğan güne Ve bu sen olmalısın Merhabamı hak eden Yüzüme gülen gün!