Zaman

Göç dalgası vurmuş bir kere son kez bakışlarıma, Yol tutmuş kervanlar, ırgat olmuş yürek, Kendir sarılmış sıcak duygu, canocağımdaki gam, Sokulgan zaman sarmış, kır düşürmüş saçlara. Palavra zaman, palavradan kopça sevgi, Düşmüş önüme akkor bir aşk, saçmadan gevezece, Hep gezinildi ya nihayetinde günlerce gecelerce, Kan lapası yalanların zalim pençelerinde. Kum kumsal akgüneş gibi yakut işlensin madenlerinde, Çekilmesin iç, çekilmesin sevda denizi kendince, Militan gecelerde doğan ay nasıl görüyorsa seni, Beni de görüyor nasır bağlamış ve bencilce. Tokmağıyla, kılıcıyla dayanmış kapıya yırtınıyor, Azgın salyalı gençlik oburu zaman, Bürümüş gözlerini açlık, bilmiyor ki yenilmez, Gün kurusu, taze çiçek o sevdam bana yaman..