Yüreğim Ankara’da

Orda bıraktım yüreğimi, Ankara`da Soğuk rüzgarlara saldım, kara kışlara... Orda bıraktım yüreğimi, Ankara`da Sana bıraktım onu giderken Şimdi uzaktan bakıyor gözlerim Hem sana hem de yüreğime Ama göremiyor gözlerim Hissedemiyor ellerim Duymuyor çırpınışlarını kalbimin kulaklarım Söylesene sevdiğim Orda havalar nasıl? Sen nasılsın? Yüreğim nasıl? Bıraktığım gibi misin? Umarsız, bensiz... Yüreğim hala sende mi? Ya sesim? Kulaklarında mı hala? Kokum teninde mi? Ellerimin sıcaklığı ellerinde mi? Yoksa doldu mu boşluğum? Şimdi kim için bekliyorsun YKM`nin önünde? Sabırsız bekleyişini bitiren gözlerimin yerini kimbilir hangi gözler aldı Hani kırılgan kelebeğindim? Hani sonbaharda açan gülündüm? Hani senden ayrı yarın, Yıllardır beklediğin canındım? Unuttun mu sevdiğim ‘Sevdamızın adı berrak, sonu toprak, dönen alçak’ olacaktı Ben dönmedim, ya sen sevdiğim? Hani kızardın ya bana tüm aklını gasp ettim diye Keşke orda olsam da yine kızsan Ah Ankara ah! Seni niye özlerim bilirsin Nolur kendine iyi bak Ankara Benim yüreğim sende çünkü, aşkım da...