Geceyle Konuştum

Karanlık güneşi götürdüğünde Geceyle konuştum kendi kendime Şafağın şebnemi gözüktüğünde Geceyle konuştum kendi kendime İçim sızlar, ağladığımda Bir başka diyara uğradığımda Ansızın uykudan uyandığımda Geceyle konuştum kendi kendime Ah vah edip sızlandığımda Sevincimde ve de kızgınlığımda Yeri gelip ben de nazlandığımda Geceyle konuştum kendi kendime Hasret çekip, ruhu efkar basınca Kuşlar yuvadan göçüp uçunca Hak'kın yoluna birgün adım atınca Geceyle konuştum kendi kendime Ecel kapıma dayandığında Son bir nefesle kıvrandığımda Can bedenden ayrıldığında Geceyle konuştum kendi kendime