Umut

içimi çalkalama çocuk.... sen gidince karar verdim bir gök edineceğim kendime uçup bilge olacağım a gülüm ya da düşüp kanatlarımı kıracağım..... biliyorum anlamayacaksın beni çünkü belleğin üstü defalarca karalanmış müsvette bir kağıt gibi şimdi, ondandır beylik cümlelerim kar etmiyor.... beyaz bir susku var üzerimde zalim bir yalnızlığa çarpmayı öğrenmiş sezgilerim bu soğuk hava seni üşütmeliydi a gülüm beni de, küsmeliydik biz hadi bana küsmeyi öğret..... ya da kaf dağının ardından geldiğin gün gibi aynı tazelikle gir içime ama içimi çalkalama çocuk acıtma yüreğimi yalnızlığı kardeş diye bırakma yanıma.... sen gidince karar verdim bir gök edineceğim kendime uçup bilge olacağım a gülüm ya da düşüp kanatlarımı kıracağım........