Zeze Öldü

küçük bir kızdı zeze daha on yedisinde küçücük, incecik elleri vardı dokunsam kırılacak gibi dururlardı masallar anlatırdım ona dinlerdi... masallar hep mutlu biter sanırdı bir gün gökyüzündeki dağı sordu hani şu bulutların arasında olan yanlızca gerçek sevenlerin görebildiği bir tek onların ulaşabildiği anlatmak istemedim önce öyle içten baktı ki yüzüme anlattım; o dağda bir yer varmış dedim kalbinde gerçek aşkı barındıranların ulaşabildiği oraya çıktığında bir dilek tutuyormuşsun ve bırakıveriyormuşsun kendini boşluğa bir daha kimseler görmüyormuş seni kimselerin bilmediği bir yerde yaşıyormuşsun sonsuza dek ama gerçekten sevmek şart sustu küçük kız soluksuz baktı yüzüme sonra ellerimi tuttu küçücük elleriyle yumdu gözlerini kalktı gitti bir daha hiç görmedim onu kimseler görmedi onu bir daha...