Lal Olmuşum

Lal olmuşum, Dökülmüyor artık sevgi sözcükleri dilimden, Ne zaman alsam kalemi elime, Yazamıyorum gönlümden geçenleri. Bir elimde hatıraları bıraktın, Bir elimde acıları, Daha çok sol yanım acıyor, Öyle hüzne boğdun ki bizi, Gün doğmuyor artık… Bilirsin ki ben güneşsiz yaşayamam, Her gecemin sabahına gün doğmalı, Güneş usulca vurmalı penceremden içeri… Bu gidişle, Bu gidişle, Ya ölüm çıkacak karşıma, Ya da böyle acı çekerek sürüneceğim… Ne yazık sevdadan anlamayan birine gönül bağlamışım, Sen ki, Ne bir gözyaşına değer insansın, Nede uğruna dünyaları vermeye değecek bir sevgili… Uzaklara gidiyorum, Bilirsin geriye dönmeyi sevmem, Hele de geriye hiçbir zaman bakmam… Sadece sana bağladığım sevgime yanarım, Sana bağladığım aşkıma… Vefasızlar vardır ya, Sen onlardan beter çıktın… Sanma ki mutluluk diliyorum sana, Bu yaşattıklarının acısını, Bırakmam hiçbir zaman yanına… Sen sen zalim insanın birisin.. Sen sevgiden anlamayan, Sevgiye gönül bağlamamış, Yüreğinde taş büyüten birisin