Şimdi İstanbul Benim Umutlarımın Kenti

Şimdi İstanbul benim umutlarımın kenti, Ben istanbula aşık, İstanbul küçük bir martı uykusunda…. Biliyorum ki aramızda kısa bir mesafe var, Sana dokunabilecek kadar uzağım ama, Sevdiğimi söyleyebilecek kadar yakınım… Bağırasım vardı o büyük kalabalığın arasında, Yalnızdım, Korkmadım ama, Yinede söylemedim içimdekileri sana… Şimdi derin düşünceler içerisinde kaldım, Yakınsın bana ama, Yinede seviyorum diyebilecek kadar da uzak… Ne yapacağıma karar veremiyorum… Yollar ayrılıyor bu noktada, Seçim vaktindeyim, Birinde umut var, Diğerinde hüzün… Kararsızlık böyle bir şey, Aşksa daha karışıkmış meğer… Değilmiş siyah beyaz filmlerdeki gibi, Değilmiş bir tutamda unutmak sevgini… Yollar ayrılıyor, Ne yana gitsem zor, Umut mu, Büyük bir hayal kırıklığımı, Bilmek zor… Ben çiziyorum yinede her gece, Seni ve gözlerinin en güzel halini… Aşk ve umut Hüzün ve gözyaşı… Kaderim de ne var bilmiyorum, Uykularımı kaçırdığın için, Minnettarım sana, Kısa da olsa belki bir umut içinde yaşamak, Büyük bir mutluluk aslında