Ve Aşk Gitmeyi Bildi Benden

Hasreti koynumda kucakladım, Ve aşk gitmeyi bildi benden… Sonsuzluğa doğru yürüyorum her gece, Kapımda ayrılık ateşi yanıyor, Her gören tanıyor beni, Üzerimde ki yamalı elbiselerden… Ve her şeye geç kaldığımın farkına varıyorum, Gönül yoluna giden Son trenide kaçırdım sonunda… Bahçelerde renk renk açabilmeyi çok isterdim, Ama sonbaharlara terk edildim, Kavaklar döküyor yapraklarını başımdan aşağı, Bahar gelmiyor, günlerim hep ağır bir kış geçiriyor… Hangi şehre adım atsam, Yağmurla uğurlanıp yağmurla karşılanıyorum, Ve sonunda beyaz bir örtüye buluyorum her yanı, Ardımda ayak izlerimi bırakarak ayrılıyorum . Beklediğim hiçbir durakta bulamıyorum ve, Hiçbir şehir vermiyor seni bana… Gözyaşı karışmış bir gülümseme düşüyor dudaklarıma, Gözlerimde çaresizliğin belirtisi, Ceplerimde umut birikintisi, Yüreğimde hasretinin acısı, Karışmışım dertlerin içerisine, Mezarının başında, Bekliyorum bir gün çıkıp gelmeni…. Bu hasret, Bu özlem, Ve yaşlılığım fazla yaşatmaz beni