Gelsen bi demet karanfille uzak bi şarkıyla sandıktan çıkmış dünya tatlısı bi şiirle…
Ben unuturum ama kalbim ne yapar bilemiyorum.
Pat diye giriverince anası içeri kız korkudan ağzındaki dili ısırıverdi.…
Yokluğuna da razıydım sen var olmamayı seçtin
Ucundan tutmuş bi balığın almış başucuna koymuş her gece denizi görebilmek için rüyasında.…
Ve sessizlik on kere bin kere ölmektir unutma
Edirne Sümerbank'ta ayakkabı reyonunda çalışan kıza aşık oldu. çünkü genç kızın bıyıkları O'na otuzbeş numara giydiğini unutturmuştu.
Umrumda değil biliyor musun hani uçarmış ya bütün kuşları şehrin ve çiçek açarmış ya ağaçlar falan bu mevsimde…
Yalan bir aşkı anlatır her yağmurunda anasını sattığım İstanbul.
Yalnızlık hayatımın bir parçası değil parçalarımın öbür adı yalnızlık.
Zamansız rüyalarını kaybetti. Korkudan kalktı size geldi…
Kıyıya vurmuş tüm ölü balıklar sabaha karşı fırtınadan sonra
Bir şehri bırakıp gidememek aşıkken bile
Bie şehrin kokusunu Ama en çok kokusunu
Bir avuç içi ötemdeydin tuttum elini tuttum
15 / 31 gösteriliyor