İzmir, Eski İzmir Değil

Ö Öznur Karayumak Öznur Karayumak
0 Altın Yaprak
Yine imbat esmekte başımda bu akşam! Bu gönül zindanı boğar gizliden gizli. Bir gözümde sıla, bir gözümde sevdam; Öyle doğmalı güneş ki bir tacı ebedi gibi, Şimdi tam vakti! Ve bir sırrı mukaddes misali bezenmiş gökler. Tahtına kurulmuş gülümserken ay, Gecelerin prensi; Yiter dünyanın azameti, Kayan yıldızlara benzer; Rüzgar getirir İzmir'in kokusunu, Çınlar dalgalarının sesi. Sen ki, kendi ellerinle bıraktın orda beni. Mavi-yeşil sihrinde kaybolup yitti gönül. Sen ki, yine orada terk edip gittin bizi; Ne şimdi gözümde eski İzmir, Ne güneşi, aynı değil. Seni nerde arasam, neyle avunsam? Yakıp gittiğin ateşle geçecek ömrüm. Hasretle rüyalarda bir an sana kavuşsam, Nice mihraplar yıktın içimde ah Nerde eski gülüşüm?..

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.