Dignity Personified

P Patti Masterman
0 Altın Yaprak
Are you shy too, and lonely, my porcelain Hetty- Lying so primly propped, on your chintz-covered settee? Days pass you by, go unnumbered as sand grains, You in your old lace and pastel-ribb'd crossgrain. If you could but speak, you'd turn heads around plenty With all you have seen since year nineteen and twenty. Your stained, once-fine clothing is showing it's wear, And your black-painted crown still passes for hair; You wear your age well, but it must be so humbling: The bones of the ones who once loved you now crumbling.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.