L'orfanello

Dins un draiòu en flour, uno colo d’enfant Caminavo en cantant coume un vòu d’iroundello, Quand veguèron alin, au founs de la pradello, Un drole que veniè: — Tè, Janet! — ço ié fan, Ounte vas coume acò? Janet, as la vanello... Vesès!... lou goularu! pèr pas mouri de fam, Souto sa blodo escound — disièn en se trufant. Un tourtihoun rousset: baio-nous ta roundello.... Dau! dau! sus lou lipet! zóu! que n’en tastaren... E tóuti sus si bras picavon à-de-reng! Lou pichot sentissié soun cor en treboulèri.... La courouno di mort barrulè pèr lou sòu! La bando restè mudo; éu, blanc couine un linçòu, Diguè: L’estrassés pas! la porte au cementèri. (Armana prouvençau, A. 1879).