Quejas disculpadas

P Pedro Soto de Rojas
0 Altın Yaprak
Del áspero segur la seca rama se querella, si al fuego la condena; la blanca vela, de la parda entena, si su tesoro el Aquilón derrama; si al coral falta su cerúlea cama, se altera endurecido en tierra ajena; el mal seguro leño en mar serena, gimiendo, al monstruo que le rige infama. Éstos se quejan sin tener sentido, sin tener vida: pues que vivo, y siento fuego en mi pecho, mares en mis ojos, la boca en aire y a la tierra asido, portentoso de amor soy vencimiento. Deja, Fénix, que sienta mis enojos.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.