Ay (dil) Tutulması

garip suskunluğuna hediyemdir.... Yalnız Ay tutulur sanırdım ya çocuk aklımdan beri dil de tutulurmuş bazen başa gelince vehim birşey ve başa geldi... sustun... susuşun beni de susturdu sustum... Kendine döndü tüm yitik zamanlar yasak silüetinden kayboldun... ayrılık makamında bir eser çalıyor fonda ben olmayışına yanıyorum bir yerlerde olmana rağmen ninem ay tutulunca kan ağlarmış derdi yoksa ben de mi kan ağlıyorum... Buhranında hayatın sen x bilinmezli bir denklemdin,, çözmek yetmedi ötesinde bilinmeyenin sana sıfır kadar etkisizken toplamlar hep farklı çıktı sonuçtan... söyle neden? Bir hayalet geçti ömrümden gitmekte ışık hızıyla kendi içine .... Bıraktığın soru işaretlerini noktaya çevirip ancak gidebilirsin üç noktalar bir kaç virgül sende kalabilir şimdi söyler misin? kimdin? niye geldin? niye gidiyorsun? hem nereye? ve ne istedin? Bu ömür kaç Ay tutulması gördü haberin var mı? bir emir cümlesidir tüm cevaplarımı vereceksin o sevmediğim işaretleri alıp sonra gideceksin... hiç gelmedin say ve hiç davet edilmedin... Uzun sürmez bu tutukluk sabaha az kaldı sabır... inadım kalktı şaha eğer ben de bensem seni büründüğün o garip havadan ki hiç olmadığın soyunduracağım... göreceksin savunmasız çırılçıplak kalacaksın anadan üryan... hazırlan...