Her Şey Yarım Kaldı

Kurak bir tarlada kurumuş bir kır çiçeğiydi Saçları rüzgara takılmış Her bir parçası bir esintideydi İçinde hiç bir umut kalmamış En ufak kırıntıları da kınalı bir kekliğe vermişti Onu mutlu etmiş Bulutlara bakmış Mavilikler göğsünde, yeşiller yollara dökülmüştü Kimseye hissettirmemişti kanadının kırık olduğunu Zalim avcının gözlerini gözlerine saklamıştı İçine ta içine bakan anlardı Umutların çok uzaklarda olduğunu Dinleyen sesini, şakımalarını 'Tılsım bu' derdi Her notası mutluluk her gülüşü hayat Yüreği ürkek, en ufak kıpırtıdan hüzünlenir Gözleri beklemelere başlardı Her gelmeyişlerde bir kere ölürdü Bin kere ölmüştü Bir daha yüreği yeşermeyecek bil Unut onu o gelmeyecek sil Tellere söyle konmayacak artık güvercinler Yuvalarını boz, başka dallara kursunlar Söyle de unutsunlar. Yaşadığı güzel bir oyundu Kanadı karanlık gecelere yolundu Üşüdü çok mu çok Yaşanacaktı güzellikler Her şey yarım kaldı.