Üşüyorum

Gönlüm dolmadı hep yarım kaldı Bir tarafı hep eksik Aldattım yıllarca yıllarımı sessiz Kıyılarımdan giden gemilere el salladım mendilsiz. Hiçbir şey almadan, hep vererek. Dudaklarda hep gülücük Başkalarını mutlu eden. En uzak uzaklarda payıma düşen tek yalnızlık. Hep o olmayanı aramak. Esti rüzgar, çiçeklerim döküldü. İçim bomboş boş odalarda Yaşanacak yine büyük yalnızlık biliyorum Kırıldı dallarım Üşüyorum Allahım Sevgisizlikten üşüyorum. Bilmem sen mi gelmiştin kıyılarıma? Ben mi istemiştim senin gelmeni? Bilirim mavi gecelerde nasıl üşüdüğümü Gönlümü ısıtan sevgiyle dolduran. Beklenen yalnızlık bitti derken Düşünürüm, tekrar içimdeki Yıllanmış eksikliği düşündüğümü Bir eski şarkı mırıldanır anılar Bekleyenler bulmuştur sevgiliyi Birlikte mutlu, gülen yüzlü resimler şarkılarda Ama bir kadın bekler belirsizliği Yaşananları beğenmiştir Yaşamadıklarını düşünür. Dalları kırılmıştır onarılmaz artık Göçmen kuşlar kırılan yüreğine üşüşür. Yüreğinle sarar yine ama… Üşür o çok üşür.....