Yeşil Gözlü Kardan Adam
P
0
Altın Yaprak
Korkular titretir ruhumu
Karanlıklar ürkütücü, ölümlere eş
Ölümler ansızın ve arkadan vurur
Ciğerlerin sökülür
Her sabah kan tükürür gönlün
Ağlarsın da ne giden duyar
Ne yanındakiler teselli verir serinletecek seni,
Ortancaların sabah güneşiyle suyu özlediği gibi
Gülüşlerini yollarsın,
Aklına gelir de dönmeyeceği kahredersin
Alıp başını gidersin yoksul ülkelere
Orada oyun oynayan çocukları bulup
Hadi dersin sizin kardan adamınız olayım
Hazır gönlüm buza kesmiş ya her yanı
Onların yeşil gözlü kardan adamı olursun
Hep gülen, hep oyun oynayan onlarla.
Ağladığını bilmezler hiç, göz yaşların buz tutar
Çiçek açmaz hiç
Baharlar gelmez hiç
Çünkü giden gitmiş, bitmiştir gökyüzü
Semalar kapkara
Vur gönlüm her yerinden aksın ayrılıklar
Yeşil gözlerimi kardan adama verdim ben gidiyorum
Sadece seni sevmiyorum de
Rahat etsin yüreğim
Bir daha aramasın seni ellerim
Sokaklar kardan, ellerim üşüsün kıştan
Titresin bedenim saçlarımı okşayıp da yakma ne olur
Gözlerime öyle mavice bakma ne olur
Ayrılıklardan korkan yüreğim nasıl da alıştı senle
Bitmez sanırken şarkıları
Ürkek kuş titrer şimdi dallarda
Gel de sar onu
Avuçlarına al sev onu
Dudaklarında onun şarkısıyla dur
Beni yeşil gözlü kardan adam yapma ne olur
Seni bırakıp gitmem gerek
Zaten seni hiç sevmemiştim desen de olur.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş