Der leere Titel

P Peter Florens Weddigen
0 Altın Yaprak
(Gött. Mus. Alm. f. 1793.) Das Kind der Finsternis und Nacht, Die Dummheit, ward einst aufgebracht, Dass sie auf unsrer Erde Längst nicht geschätzt mehr werde. Von Rach’ und Zorn entbrannt Erstieg sie den Olymp, wo sie die Götter An hoher Mittagstafel fand. „O Vater Zeus,“ sprach sie, „sei du der Unschuld Retter! Ich hab’ es nicht verdient, dass Stadt und Land Mich, wie bisher gescheh’n, verachtet und verkannt. Ganz wider Fug und Recht lässt man auf Assembléen Und Gastereien mich stets an der Türe stehen. Gibt’s denn kein Mittel mehr auf Erden Für mich, geehrt und angesehn zu werden?“

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.