Крики разносчиков (Шумахер)

П Пётр Васильевич Шумахер
0 Altın Yaprak
В немой тоске один сижу больной; Передо мной унылый вид на крышу; Живой души не вижу ни одной, Лишь со двора глухие крики слышу. О родине раздумаюсь подчас: У нас есть всё, мы всем, кажись, богаты; Но отчего не многие из нас На общий труд выходят вон из хаты?..

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.