A Cristóbal Colón

R Rafael María Baralt
0 Altın Yaprak
¿Quién La fiereza insulta de mis olas? ¿Quién del rumbo apartado y de la orilla, entre cielos y abismos hunde la quilla de tristes naves, náufragas y solas? Las banderas triunfantes que enarbolas, en la mojada arena con mancilla miedo al mundo serán, no maravilla y el casco de tus naves española. Rugiendo el mar clamó; pero sonora ¡Colón! dijo una voz, y al fuerte acento inclina la cerviz, besa la prora. Cruje el timón, la lona se hincha al viento y, Dios guiando, el nauta sin segundo a los pies de Isabel arroja un mundo.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.