Şimdiki Aklım Olsaydı

Şimdiki aklım olsaydı Yaramaz bir çocuk olurdum Evi kırar dökerdim Sokakta çocuklarla dövüşür Taşlardım evlerin damlarını Şimdiki aklım olsaydı Kötü bir öğrenci olurdum Öğretmenimin sorularını yanıtsız bırakır yazılılarımı Yazmazdım kız arkadaşlarıma çimdik atar inkar ederdim şikayetlerini şimdiki aklım olsaydı Nazım'ı okumazdım, şair de olmazdım Mayakovski'yi, Tolstoy'u, Dostoevki'yi Viktor Yugo'yu, Emil Zola'yı Tefik Fikret'i, Reşat Nuri'yi Ve Şilili Neruda'yi asla okumazdım Şimdiki aklım olsaydı babama bile tek kuruş vermezdim kardeşlerimin varlığını bile bilmezdim dostlukları inkar eder görmezdim dostları ili kadeh devirdim mi küfürler savururdum çevreme hiçbir siyasiye inanmazdım, oy da kullanmazdım şimdiki aklım olsaydı hiçbir kadını sevmezdim gün aşırı dayak atardım eşlerime romanımdaki Gülperi hariç kendimi üzer,üzerdim çevremi bilmezdim nedir sevinç ve ben şimdi çok sevilirdim! Şimdiki aklım olsaydı Hala o şimdiki aklım yok ya Hala ellerim taş tutmaz Parmaklarım çimdik atmaz ya Bana aptal diyen aziz nesin'i bile okumaktayım Kadınları hala çok sevmekteyim Onlara dayak atmayı bırak, azar bile söyleyemem Kapımı çalanlara her zaman kollarım açık Sahi benim şimdiki aklım olacak mı Düşünmekteyim Benim sevecenliğim bir gün yorulacak mı?!