Son Pişmanlık
R Ramazan Aydın
0
Altın Yaprak
Damlalar vururken pencerene,
Ağlarken kapında rüzgar,
Ürperirsin birden sebepsiz yere .
Anlayamazsın önce,
Döner durursun.
Yatağın soğuk taş olur.
Saracak bir sıcaklık ararsın,
Tutacak bir el...
Karanlıkta tek başına.
Uğultular sarmıştır o köhne evi.
Korkmuyorum desen de anlarsın sonra,
Sabahın ilk ışıkları yüzüne vurduğunda.
Kaçıncı gecedir bu uykusuz geçen,
Ve kaçıncı keşkedir o adamın ardından.
Artık yoktur, olmayacaktır da bir daha.
Son pişmanlıktır bu.
Faydasızdır.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş