Aklım Ermiyor

Sen gittin ben nasıl çaresiz kaldım Hiçbir şeye aklım ermiyor sensiz Bıraktım kendimi dertlere saldım Gözlerim dünyayı görmüyor sensiz Sel olur gözümden dökülen yaşlar Çiçekler açınca hazanım başlar Daldan dala konup ötse de kuşlar Bahar, bahar gibi sürmüyor sensiz Ayrılık, duyduğum en büyük korku Yerden yere vurur beni bu duygu Sen gideli hasret kaldığım uyku Kan çökmüş gözüme girmiyor sensiz İnsaf et de beni bir defa ara İçimdeki ateş bak döndü kora Kalbimde gitgide kanayan yara Ne yapsam boşuna durmuyor sensiz