Adsız

Gel bırakalım her şeyi bir kenara Ne yağan kar ne yanmayan peteği Ne de bilmem kaç saat Karda bıraktığım ayak izlerini Gönlüme kazıdığım yuvarlak sözlerini Bırakalım başka bir kenara Bir de senin izlerin var Onlar için de sen başla Bırak de her şeyi Yağmur güzeli ıslak saçlıyı Göremediğim deniz fenerini Tutamadığım mavi tutkuyu Gecikmiş bir zamanı Yani geceyi Sancılı kalbin avukatını Yani kalemi En aptal alışkanlığı Yani sigarayı Deniz fenerinin yön verdiği Yağmurlu bir gecenin Maviye boyadığı elleri Ve gözleri Yani seni Bırak de istersen İstersen ayak izlerini sil Bir güneş doğurarak Ya da yeni bir kar yağdırarak İstersen yokluğunu sil üzerimden Bembeyaz bir gecede Beraberce yürümüş olalım Aynı renkteki gülü de Beraberce ekmiş olalım Göğün göğsündekiler saklı kalsın Saçlarında filizlenenler de Kalbimin sancısı da Dudaklarımın deşifre ettiği Cümleler de Yaşar dediğim ümitlerimde Kalemimizi yağmurumuzu Kalbimizi gizleyemeyiz Tutku çaresiz Güzel bir varlıkta Coşkulu kılar insanı Yüzümdeki çelişki gidiyor Yokluğunu önce ben siliyorum Ellerimiz birlikte ısınıyor Sadece değil de dahası Oluyor ellerin Gözlerim ve dudaklarım Aynı dili konuşuyor Çelişkinin acemi resmi değil de Mutluluğun fotoğrafı oluyor Gel sarılalım her şeye Önce birbirimize Sonra yaşama Sonra Dinmeyen yağmurları Tükenmeyen kalemleri Silinmeyen mavileri Sönmeyen fenerleri Solmayan gülleri Sunalım gökyüzüne Şimdi Terli ellerle tutabilir Bozulmayan gözlerle Bakabiliriz yaşama Sen Yağmur tutkunu muz kokusu Sen Etekleri tutuşmuş gecemin şafağı Gözyaşım, baharım, mavim Her şeyim ol Sen Sebebim, sevdiğim ol Sen Sen ol...