Üzülme

Hüzünlenince gül yüzün Sızlar durur yüreğim Gülünceye dek gözlerin Yüzüm gülse de ağlar içim Hüzünlenmesin gül pembe yanakların Hiç solmasın gül renkli dudakların Olmasın arkadaşın kederler acılar Akmasın gözyaşların çekmeyesin sancılar Hüzünlü gözlerinle buruklaşır gönlüm Acıların benim olsun bitinceye dek ömrüm Fısıldarken kulağına omzuma koyup başını Paylaşamam acını, üzme arkadaşını Okşayamam saçlarını, saramam bedenini Kalbim, ruhum seninle üzme kendini Işıldasın gözlerin bakarken gözlerime Hep mutlu ol, kulak ver sözlerime Seni sevdiğimi anlıyor musun ellerinden tutunca Ben de mutlu olurum sen hüznü unutunca.