Ben Geceyim

Ben geceyim, geceyse benim Hükümsüz insanlar geçer benim içimden şafak sökene dek Kimileri bir sokak lambasının fersiz ışığında Kimileri yakamozların güzelliğinde arar kendini Kimileri titrek bir mumun alevinde Kimileri ney şişelerinde yitirir benliklerini Bir bebek için boşluğa fırlatılan çığlık Bir ölü için mezarda bir sığlık Hüzünlü yüreklerde kara bulanıklık Sevdalı gözlerde ıslaklığın adıyım Ben geceyim, geceyse benim Bir yıldız sağanağının altında yaşarım çoğu zaman Bin yıldız geçse de benim içimden Her sevdaya ya da birlikte çarpan Sevdalı bir çift yüreğe bir yıldız düşer sadece Bir rüyayım hiç olmadığım kadar gerçek Hem geçmiş var içimde hemde gelecek Andır geçmişi ve geleceği bir çırpıda silecek Sıcak bir savaşım orduları olmayan Yüzlerce ölü var içimde Var bir o kadar öldüremediklerimizle Kendi kavgamız kendi sevdamız Yada ikisinin arasında bir bilmece Ben geceyim, geceyse benim Dümeni olmayan gemiler demir alır kıyılarımdan Raylarda kayıp giderken demir yığınları Unutamazsın yakamozlarla yaptığımız raksları Bütün şarkılar beni anlatır Çünkü bütün şarkılar benimle doğdu Kim bilir bütün şarkılar banadır Adıma yazarlar şiirlerini şairler Ya da gece diye başlar birçok şiir Benden geçerler şairler şiirleriyle Ve ben geçerim çoğu şiirlerinde şairlerin Sırlar saklarım sırlar Tarafları bilinmeyen Sırların sırrına erenleri bilirim Bütün kötülükleri karanlığıma gömerken Güzelliklerimi cömertçe sergilerim Ayışığının altında ilan-ı aşklara Loş ışıklı odalarda gizli itiraflara Bir de dinmeyen gözyaşlarına şahitlik yaparım Ben geceyim, geceyse benim.....