Me Estas Vedada Tu

R Ramón López Velarde
0 Altın Yaprak
Imaginas acaso la amargura Que hay en no convivir Los episodios de tu vida pura? Me está vedado conseguir que el viento Y la llovizna sean comedidos Con tu pelo castaño. Me está vedado oír en los latidos De tu paciente corazón (sagrario De dolor y clemencia) La fórmula escondida De mi propia existencia. Me está vedado, cuando te fatigas Y se fatiga hasta tu mismo traje, Tomarte en brazos, como quien levanta A su propia ilusión incorruptible Hecha fantasma que renuncia al viaje. Despertarás una mañana gris Y verás, en la luna de tu armario, Desdibujarse un puño Esquelético, y ante el funerario Aviso, gritarás las cinco letras De mi nombre, con voz pávida y floja ¡Y yo me hallaré ausente De tu final congoja.! ¿Imaginas acaso mi amargura impotente? Me estás vedada tú... Soy un fracaso De confesor y médico que siente Perder a la mejor de sus enfermas Y a su más efusiva penitente.

Bu metin şairin özgün dilinde (İspanyolca) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.