Demlenme

Gecenin dibine kulaç kulaç... Ümidim-mahvım sarmaş dolaş... Hemhal ettim zıtlarımı; Batıracağım karanlığa... Sükun bilmeyecek mahmur zaman, Her dem tetikteyim; Halkalar bitkin, Durulacakken, Dalacak geceme gözlerin! Hibe edeceğim uykumu... Akacak oluk oluk; Sızacak mavime kırmızın... Ve derinlerde tortun; Bulanacak ruhum!.. Usanmadan/uslanmadan, Yıkılmadan rehavetin kıyısına, Ben, yine, Dem bu dem, diye diye, Gark olana dek Dem içre dem vurmalara, Kanat salıp girdabına Asacağım renklerimi... O an ki, Düştüğünde elime, Eşref saatlerim konuşur; Yüreğimde imbikler: Demler demler ıtrını Süzerim canım özünü...